ต้องเลือก

ต้องเลือก



มึงจะไปเรียนต่อที่ไหนว๊ะอ๊อตโต้ ทำไมมึงไม่บอกกู นั้นคือเสียงของไอ้ชาติเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของอ๊อตโต้ ถ้าสังเกตให้ดีในขณะที่มันถามมือของมันกำลังล้วงกระเป๋าหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบอย่างสบายใจอย่างที่มันไม่เคยมาก่อน นั้นก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะหมดภาระเสียที่กับโรงเรียนมัธยมและวันนี้ทุกคนมารับใบรบ. และส่วนใหญ่เมื่อเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปไม่มีใครช่วยเหลือใครในวันนี้ มีแต่เพียงชาติกับอ๊อตโต้เท่านั้นที่ไม่ยอมออกประตูหน้าของโรงเรียน แต่เค้าเลือกที่จะออกไปทางด้านหลังของโรงเรียนนั้นก็เพราะว่าไอ้ชาติมันต้องการที่จะพาอ๊อตโต้ปีนกำแพงออกด้านหลังเป็นครั้งสุดท้าย เพราะในใจของชาตินั้นรู้อยู่แล้วว่าอ๊อตโต้มันคงไม่อยากเรียนต่อที่นี่เพราะมันบ่นอยู่เสมอว่ามันเบื่อมีแต่คนรู้จัก มันจะเดินไปทางไหนทำอะไรก็จะเจอแต่คนรู้จักนั้นเพราะว่าพ่อของอ๊อตโต้เป็นทหารที่มีคนรู้จักมากมายจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ไปไหนใครก็ต้องรู้จักอ๊อตโต้เป็นธรรมดา หลังจากที่เดินมาถึงริมกำแพงชาติบอกว่า เอ้ามึงปีนก่อนเลยเดี๋ยวกูตาม พออ๊อตโต้กระโดดข้ามกำแพงมาแล้วชาติก็ตามมาติดๆ อ๊อตโต้มองชาติกระโดดอย่างคล่องแคล้วทำให้นึกขำว่ามันอาจจะชำนาญเพราะว่าไอ้ชาติมันรับจ้างปีนออกมาซื้อบุหรี่บ้างหละหรือปีนออกมานั่งดูทีวีบ้างหละ ยามที่มันเบื่อ หรือบางทีมันก็ปีนออกมาเล่นสนุกเกอร์ที่หลังโรงเรียนมันทำให้อ๊อตโต้ขำกับวันที่ผ่านมา เออมึงจะกินข้าวมั้ย อ๊อตโต้พยักหน้า ดีเหมือนกัน ทั้งสองจึงเดินพาตัวเองออกจากฝูงคนพาตัวเองเดินเข้าไปที่ท่าน้ำ แม่ค้าหันมาพยักหน้าให้แล้วถามตามปกติว่าเอาอะไรไอ้ชาติเลือกผัดซีอิ๋วเอาสองจานเลยหนะอร่อยๆหน่อยหละเพื่อนผมมันจะไปเรียนต่อที่กรุงเทพ เลยจะเลี้ยงมันหน่อยครับป้า เนี้ยท่าไปกินที่กรุงเทพแล้วไม่อร่อยก็กลับมากินที่ร้านป้านะ แม่ค้าแซว อ๊อตโต้ได้แต่นั่งยิ้มและเอ่ยปากออกมาว่ามึงรู้แล้วเหรอว่ากูจะไปเรียนต่อที่กรุงเทพ ชาติส่ายหน้าแต่กลับบอกว่ารู้แล้วกูรู้ตั้งแต่เราอยู่ ม.1 เทอมที่สองแล้ว อ๊อตโต้ยิ้มออกมาได้ แล้วมึงไม่โกรธกูเหรอที่กูไม่เรียนที่นี่เป็นเพื่อนมึง ชาติส่ายหน้า แต่คราวนี้ไม่มีแววตาเล่นเลย ถ้ากูเป็นมึงกูก็ไปแต่นี่กูมีแม่คนเดียวจะทิ้งไปได้ไงมึงก็รู้แล้วมึงละอ๊อตโต้จะไปเรียนที่โรงเรียนอะไรกูไม่เคยเห็นมึงพูดให้กูฟังเลยแล้วนี้เค้าสมัครกันหรือยังแล้วมึงจะไปพักที่ไหนคำถามที่ชาติถามมาอ๊อตโต้ไม่สามารถตอบได้สักข้อเดียวเค้าได้แต่เงียบเอ้าแดกซะก่อนก็ได้กูไม่รีบ แม่ค้าวางจานผัดซีอิ๋วลงข้างหน้าของคนทั้งสองชาติไม่สนใจตั้งใจปรุงจานของตัวเองแล้วกินแบบไม่คุยกับใคร เสียงดังโครกๆมาจากแก้วน้ำของชาติหลังสิ้นเสียดังของน้ำในแก้วชาติหันกลับมาถามว่าคราวนี้มึงจะบอกกูได้หรือยัง อ๊อตโต้พยักหน้าแล้วบอกกับเพื่อนว่ากูยังไม่ได้บอกแม่กูเลย ไอ้ชาติหัวเราะออกมา ไอ้กล้วยเอ้ยแล้วทำไมมึงไม่บอกเขาถ้ามึงไปบอกตอนนี้เค้าจะว่ายังไงแล้วพ่อมึงละจะกลับมาเมื่อไหร่ อ๊อตโต้ตอบปีหน้า กล้วยเอ้ย ไปๆรีบไปบอกแม่มึงกันจะได้เตรียมตัว ชาติแนะนำชาติออกมาเรียกรถสามล้อให้พาไปส่งที่ท่ารถเมล์หวังจะให้เพื่อนรีบบอกแม่และจะได้ไม่เสียเวลา..เอ้าชาติหายหน้าหายตาไปเลยลูก แม่ของอ๊อตโต้ทักทายอย่างสนิทสนม แม่แล้วนี่พ่อเค้าจะกลับจากเมืองนอกเมื่อไหร่ชาติถามออกไปอย่างต้องการที่จะได้คำตอบแม่บอกว่าปีกับสี่เดือน เฮ้ยอ๊อตโต้ถ้าเป็นอย่างนี้กูว่ามึงเรียนที่นี่กับกูดีกว่าไม่งั้นแม่มึงต้องอยู่กับยายมึงน้องมึงผู้หญิงทั้งนั้นไอ้ห่า แต่แม่ของอ๊อตโต้ถามว่าแล้วจะไปกรุงเทพเมื่อไหร่ อ๊อตโต้งงและดีใจที่เขาไม่ต้องเป็นฝ่ายที่จะออกปากเองแล้วแม่ก็พูดต่อว่าควรจะรีบไปไม่ต้องห่วงทางนี้และควรที่จะไปหาที่เรียนพิเศษก่อนเป็นการเตรียมตัวล่วงหน้า อ๊อตโต้ได้แต่ยิ้มที่แม่เข้าใจเขา งั้นมึงไม่ไปพรุ่งนี้เลยว๊ะอ๊อตโต้จะได้มีเวลาเตรียมตัวเนิ่นๆ อ๊อตโต้พยักหน้ารับและหันไปมองแม่ของเขาเป็นเชิงขอความเห็น แม่จึงชิงพูดว่าไปเก็บของซะแล้วคืนนี้จะโทรหาน้าจุ๋มให้ว่าเอ็งนะจะไปหาเค้าได้อย่างไรที่ไหน อ็อตโต้พยักหน้ารับ ชาติหันมายิ้มและพูดล้อเล่นว่าเด็กเทพ เด็กเทพ ทำให้ทุกคนที่บ้านหัวเราะสนุกสนานไม่เว้นแม้แต่ยายของอ๊อตโต้ซึ่งน่ารักมากแล้วจะกล่าวถึงทีหลัง

 

otto


     Share

<< ความในเดินทาง >>

Posted on Thu 8 Mar 2007 21:47


 
A wonderful job. Super helpful inrmnoatiof.
Agus   
Sun 11 Aug 2013 12:44 [2]
 

อ็อตโต้..เอ้ย..ย.ย..อ่านแร้วแมร่งคิดถึงตอน ม.ต้นเลยฟะ... เฮ้อ..คิดถึงเพื่อนๆชิบหาย...ย.ย... เดอะแก๊งส์..เฟร้ยพวกเมิงปายหนายกานหมดฟะ...

ตกลงเรียนที่หนายฟะ..อ๊อตโต้... ทำรายก้อคิดถึงแม่มากๆ..นะเฟร้ย...ย.ย..
monsterbee   
Fri 9 Mar 2007 18:50 [1]
 


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh